Położenie i warunki geograficzne: terytorium leżące w północno-wschodniej Ameryce Południowej, nad Atlantykiem.
Terytorium jest przeważnie nizinne. W centrum i na południu kraju znajdują się niewysokie pasma wchodzące w skład Wyżyny Gujańskiej, która stopniowo przechodzi w przechodzi w góry Tumac-Humac, leżące na granicy z Brazylią (najwyższy szczyt Bellevue de l'Inini ma 851 m.). Główne rzeki to: Oyapock i Maroni, są to rzeki graniczne. Na rzekach występuje dużo wodospadów.
Zwierzęta Gujany Francuskiej By digitalART2
Pogoda i przyroda: na północny jest klimat równikowy wybitnie wilgotny. W Cayenne, średnia temperatura we wrześniu wynosi 26 °C, a w czerwcu 25° C. Roczne opady wynoszą 3500- 4000 mm. Największe deszcze padają w styczniu oraz między marcem a czerwcem.
natomiast na Wyżynie Gujańskiej jest klimat podrównikowy wilgotny, występują tam dwie pory wilgotne i jedna pora sucha.
Na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego rozciągają się bagna porośnięte namorzynami. Tereny słabo zaludnione zajmuje gęsty tropikalny las deszczowy. W Gujanie Francuskiej nie tworzono olbrzymich plantacji, z tego powodu las tropikalny jest tam nienaruszony w 90%.
Zwierzęta Gujany Francuskiej: małpy kajmany, jadowite drzewołazy złociste, jaguary, tapiry i wiele gatunków ptaków.
Główne atrakcje: W stolicy można oglądać panoramę miasta oraz rzeki ze wzgórza, gdzie są ruiny Fortu Ceperou. Jest tam również ciekawy ratusz i stylowe budynki kolonialnej administracji kolonialnej. Warte zobaczenia jest też muzeum zlokalizowane nieopodal muzeum posiadające kolekcją tropikalnych motyli, eksponaty z indiańskich wiosek oraz malarstwo. W Awala-Yalimopo można obserwować olbrzymie żółwie skórzaste w okresie lęgowym. Na małych wyspach wulkanicznych Iles du Salut znajdują się dawne karne kolonie. W miasteczku St Laurent du Maroni atrakcją jest opuszczony obóz karny Camp de la Transportation. Na trasie z St Laurent du Maroni do Awala-Yalimopo biegnącej przez Yavouhey i Mana można podziwiać przepiękne gęsto rosnące lasy deszczowe, a także dziką faunę i florę w naturalnym środowisku. Wart odwiedzenia jest również rezerwat "Tresor", gdzie szczególnie odczuwalna jest wielka potęga przyrody.
Historia: W XVII w. ta część Ameryki była obszarem kolonizacji francuskiej. Pomiędzy XVII a XIX w. zmieniała się przynależność Gujany Francuskiej. W 1848 była kolonią karną należącą do Francji. W 1946 przekształcono ją w departament zamorski. W latach 60 na terenie kraju pojawiają się organizacje niepodległościowe. W 1988 Francja wprowadza reformy. Gujana Francuska stała się regionem i zyskała fundusze na rozwój. W 1998 dostała nowe autonomiczne przywileje, utworzono Radę Regionalną. W 2001 Gujański Kongres (członkowie Rady Departamentu i Rady Regionalnej) stworzyli nowy projekt statusu Gujany Francuskiej - ma być wspólnotą terytorialną o dużej autonomii.
